90′ LARDAN BİR UÇ İSİM – UMAY UMAY

 

Eğer sizler de 90′ larınızı ergenlikte geçirmişseniz, dönemin büyük pop müzik furyasından nasibinizi fazlasıyla almışsınız demektir…Kuşkusuz, Türk Pop Müziği’nin en liberal, en özgür ve en heyecanlı olduğu dönemlerdi 90′ lar… Bir anda dillere pelesenk olan şarkılar hayatımıza girmiş, en yeniyi takip edip hiçbirinden geri kalmamak adeta bir meziyet olarak kabul edilmiştir.

Kimlerin gelip geçtiğinin takibinde sonraları ipin ucu kaçmışken, unutulmaz birçok çalışma da günümüze kadar gelmeyi başarabilmiştir…Hala Demet’ in Arnavut Kaldırımı, Sertap’ ın Rüya’ sı, Sibel Alaş’ ın Adam’ ı, Şebnem Ferah’ ın Vazgeçtim Dünyadan” ı güzellikleri bir yana klipleri ile de göz doldurmaktadırlar…

Bir çok ismin yanısıra, benim için apayrı yeri bulunan ve o dönemde yaptığı marjinal çıkışı ile dikkatleri üzerine çekmiş birisi vardır ki, çıktığım nostalji yolculuklarında ona başka bir hevesle uğrarım…

İlkin “Bir kere yetmez iki kere sev beni…” diyen, mor saçları, ilginç mimikleri ve “cool” hareketleriyle başlarda çok dikkat etmediğim bu küçük kadın, “Giderim bugün ha yarın hareket vakti gelince” dediğinde, kendini yollara vurmak isteyen o asi ergen günlerim aklımdan şöylece bir geçiverir…

Alabildiğine yeşil bir alan üzerinde, tepeden tırnağa karalara bürünmüş, hüzün yorgunu gözlerle”Düşmedim Daha” diyordu objektiflere…Mete Özgencil’ le düet yaptığı bu şarkı oldukça farklı bir çalışmasıydı Umay Umay’ ın.

Ve “Sevemedim onları ben bir türlü,Naylon öfke kuru gürültü, Ört üstümü şimdiden; kirlenmeden” diyerek çıkışını sürdürdü ancak, tarihte “Farklı” olmanın karşılığının “sıradanlığın yargısı” olduğu dünyamızda, hakettiği yerde olamadı ve görünmedi uzun sürelerce…

Şimdi yazıyor Umay Umay…Aynı sert tavrını yazılarından devam ettiriyor ama kimbilir bir gün yine”evet Dünya bıraktığım yerdeymiş” diye mikrofondan başkaldırı yaparken görebiliriz onu…

Geçmişi unutmadan ama çok da takılmadan nice yeni güzelliklere…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.